We’ll meet again

Je ontkomt er niet aan. Het beheerst onze dagelijkse gang. Op het moment dat ik dit schrijf zie je iedereen op de TV met de nodige terughoudendheid, maar wel opgelucht, vertellen dat we misschien over de top heen zijn met de IC bezetting. Maar tegelijker tijd zie je ook zorg over hoe breng je de boodschap dat we nog steeds in onze intellectuele Lock Down moeten blijven. De teugels worden niet gevierd, terecht.

Het komt wel steeds dichterbij en uit alle overleden IJmondianen wil ik er één uitlichten, zonder daarmee al die overige te kort te willen doen. Maar Gertjan Huijbens was voor mij de belichaming van Sociaal Maatschappelijk bezig zijn. Altijd beschikbaar voor hulp. Wat een mooi mens. Hij laat een groot gat achter in de gemeenschap van Velsen.

Ten tijde van oorlog maakt de innovatie grote sprongen vooruit en ook nu zie je dat als het moet, dan kan er veel en is er een groot adaptatievermogen. We zijn ondertussen allemaal experts met de verschillende software voor digitaal vergaderen. En ik hoor alleen maar positieve geluiden, zoals heel effectief en kosten efficiënt. Ik zie mogelijkheden, we kunnen schijnbaar wel zonder de leasebak en de Zuidas geven we straks een woonbestemming. Stel je eens voor wat een kostenbesparingen mogelijk zijn in het post-corona tijdperk. Er gaan echt wel dingen veranderen, het wordt een interessante periode.

Valt het u ook op dat we meer aandacht hebben voor elkaar en dat we weer groeten op straat. Ik geef toe het is te doen met de huidige drukte. Maar het is het kleine knikje van dank als je ruimte geeft aan je tegenligger op de stoep. Het gevoel van saamhorigheid wordt natuurlijk ook ingegeven door de wetenschap dat we eindelijk eens elkaars gelijke zijn in deze. Rijk/arm, jong/oud, hoog/laag opgeleid, we zitten allemaal in hetzelfde schuitje.

Weet je, eigenlijk ben ik op dit moment wel blij met alle dienstjaren van onze Mark. Het is wel een verademing dat Den Haag eindelijk eens ‘niet politiek gekleurd’ functioneert. Er gebeurt meer en sneller. Het is te hopen dat het genoeg is, want er is een hoop narigheid bij veel bedrijven. Alleen Mark zijn oplossing als vrijgezel voor de gesloten kapper was natuurlijk waardeloos. Met online begeleiding zelf een beetje aanknoeien gaat het niet worden. Het is niet zo ingewikkeld, we moeten gewoon accepteren dat de dames met een grijze landingsbaan en de heren met wat langer haar rondlopen. Nu maar hopen dat het geen paardenstaart wordt.

Blijf gezond. We’ll meet again.

Oké, ik weet het. Gejat van Vera Lynn, maar na 80 jaar zal het toch wel rechten vrij zijn?

Jan Boudesteijn

Hoofdredacteur van het mooiste ondernemersblad in de IJmond