Noodgedwongen vertrek Theo Henrar tast autonomie staalgigant ernstig aan:

‘Overheid moet Tata Steel IJmuiden beschermen’

Dat Theo Henrar op 19 mei jl. noodgedwongen als directievoorzitter van Tata Steel IJmuiden heeft moeten opstappen, raakt de IJmondiale tak van de staalgigant diep in de ziel. ‘De geest is uit de fles’, zegt OV IJmond-voorzitter Ton van der Scheer. ‘Deze nieuwe situatie kan grote gevolgen hebben voor onze werkgelegenheid en de transitie naar een duurzame en circulaire economie. De overheid zou er daarom goed aan doen om de Nederlandse tak van Tata Steel tijdelijk te nationaliseren.’

Toeteracties, poortblokkades, plat gelegd railvervoer en veel, heel veel, woede is er bij de 9.000 Tata Steel Nederland-medewerkers. Dat de bazen van het moederbedrijf in India, op aangeven van de directie van Tata Steel Europe, medio mei hebben besloten om Theo Henrar de wacht aan te zeggen, heeft aan de Noord-Hollandse kust veel kwaad bloed gezet. Henrar stond met zijn 33-jarige dienstverband immers pal voor ‘zijn’ mensen in IJmuiden. Zo zorgde de ervaren rot er eigenhandig voor dat er, met de vanuit India ondersteunde reorganisatieplannen, bij Tata Steel Nederland vóór oktober 2021 geen massaontslag zal plaatsvinden. Het is iets dat op zondag 31 mei jl. nog eens door India is bevestigd. Bovendien wist Henrar het oorspronkelijk beoogde aantal ontslagen van een aangekondigde reorganisatie flink omlaag te brengen.

Nederlandse belangen

Henrar wordt in IJmuiden als een belangrijke Nederlandse schatbewaarder van de 102 jaar oude IJmuidense staalgeschiedenis gezien. Een krachtige belangenbehartiger is zeker nu essentieel. Sinds Koninklijke Hoogovens in 1999 met British Steel tot Corus fuseerde, kreeg de IJmondiale staalproducent al buitenlandse inmenging. Het is een economisch huwelijk, waar men in onze regio nog steeds met gemengde gevoelens naar kijkt. Het gevoel is immers dat de financieel florerende Nederlandse tak continu moet opdraaien voor de structureel verliesgevende Britse afdeling. Nadat Corus in 2007 is overgenomen door het Indiase Tata Steel, is de autonome zeggenschap voor wat er in IJmuiden gebeurt, uiteraard nog verder verminderd. Juist een man van stavast als Henrar maakte zich sterk voor de Nederlandse belangen. In India zorgde dat voor wrevel, omdat de 61-jarige Nederlander daar als lastig werd gezien. Hij vormde immers een moeilijk te nemen horde bij de reorganisatieplannen, zoals Tata Steel Europe die voor ogen had. Volgens een officieel persbericht is het opstappen van Henrar vrijwillig gegaan, maar in IJmuiden weet men wel beter.

Vrees voor uitholling

Het vertrek van Henrar zorgde inmiddels voor veel onrust, woede en protest bij de Nederlandse Tata-werknemers. Ton van der Scheer begrijpt die IJmuidense frustratie voor de volle 100 procent. ‘Tata Steel wordt duidelijk bedreigd in haar positie, omdat Theo Henrar van zijn stoel is gelicht’, geeft de preses van de OV IJmond aan.

Theo Henrar

Foto: Copyright Tata Steel

‘Het risico is dat de reorganisatie die ze vanuit Tata Steel Europe hebben bedacht – en die door de bazen in India is geaccordeerd - nu versneld en versterkt doorgedrukt zal worden. Als dat gebeurt, zal er zowel verlies van banen als belangrijke knowhow zijn. Als je nu niet oppast, heb je straks in de IJmond niet meer het Tata Steel zoals we dat kennen, maar een uitgeholde plant.’

Energietransitie

Een tekort aan kennis, manschappen en financiële middelen zal bijvoorbeeld grote gevolgen hebben voor de energietransitie waarin wij als Nederland momenteel zitten. Tata Steel neemt bij deze te nemen verduurzamingsslag immers een voorname voortrekkersrol in. Zoals we eerder in de IJmondiaan hebben beschreven, is Tata Steel IJmuiden namelijk hard bezig om met een twee sporenbeleid aan de Nederlandse klimaatdoelstellingen te voldoen. Zo beoogt Tata Steel ten eerste, in nauw samenspel met andere bedrijven, om in 2030 een grote hoeveelheid geproduceerd CO2 af te vangen. Deze vervuilende koolstofdioxide zal daarmee niet in de lucht terecht komen, maar óf worden opgeslagen in lege gasvelden in de Noordzee óf via een buizensysteem getransporteerd worden naar bijvoorbeeld tuinders die CO2 juist heel goed kunnen gebruiken bij het verbouwen van hun gewassen.