
COLUMN
Eigen-dom
Iedereen heeft het wel eens gedaan - de eigen naam opgezocht op het internet. Jan Smit waarschijnlijk niet, die ziet door de bomen het bos niet meer. Maar verder zal menig lezer van dit stuk de verleiding kennen om vriend Google te raadplegen - of dit alsnog te doen.
Dat levert verrassende inzichten op. Zo blijkt uw notaris onvermoede talenten te hebben. Als voetballer. Als theaterregisseur. Als motivational speaker. O nee, dat is slechts één van de 20+ profielen op LinkedIn met mijn naam. Al klopt dat sprekersgedeelte wel. Ik kan heel motiverend spreken. Een beetje dwingend, wordt wel eens gezegd. Poeh. Dat krijg je nu eenmaal wanneer je 'zo goed bent als ik, zo stoer, zo charmant en zo aardig.' Dan is het moeilijk bescheiden te blijven.
U ziet het. Ik heb niet alleen mijn eigen naam gegoogled, maar zocht ook op 'Peter Blanker'. Meer dan tien pagina's resultaten met alleen informatie over de zanger/ dichter/ liedjesschrijver en vertolker van de titelsong van Maja de Bij. En alleen maar inhoudelijk, over zijn muzikale en creatieve bijdragen aan onze levens. Geen schandalen, en zeker geen schandpalen. Dat is mooi, maar het kan helaas ook anders.
Want wat is onze digitale nalatenschap? Tikken onze kids later namen in en krijgen zij een berg vuile was te zien? Wordt onze weduwe of weduwnaar pijnlijk geconfronteerd met vrolijke vakantiekiekjes op fossielenplatform Facebook? Gênante dansjes op TikTok? Of, en nu word ik wel weer even heel serieus, negatieve reviews van het bedrijf of de dienst? Een licht beschonken discussie op LinkedIn of Insta die een tikkie uit de hand liep? Woorden en beelden die eeuwig blijven staan omdat niemand de sleutel van dit specifieke stukje internet heeft? Naast alle footprints die wij gedachteloos en zorgeloos voor de volgende generaties hebben achtergelaten staat het web nu dus ook al vol met achterhaalde informatie. Straks passen al die hippe 'challenges' er niet meer op!
Wees nou wijs en maak een lijstje met wachtwoorden, stop het in een envelop en schrijf daarop: na mijn dood openen. Begin bij het begin: de computer. Neem mailaccounts, cloudopslag, alle socials, Google bedrijfsaccount en digitale abonnementen hierin mee. Pak vervolgens de mobiel en noteer alle toegangscodes voor de apps, of beter nog, het wachtwoord van de sleutelhanger annex wachtwoordenmanager. En ja, als er een herzieningsronde van wachtwoorden is geweest, gewoon het lijstje updaten.
Lekker belangrijk, Rik Jacobs, kunt u denken. Zo blijf ik tenminste nog een beetje bestaan. Dat kan natuurlijk, is ook een soort laatste wens. Maar dan zijn er vast geen crypto's in het spel... Toch wel fijn als de nabestaanden weten hoe deze ge-'mined' kunnen worden. Niet denken, dat zet ik in mijn testament bij de notaris. Dat wordt na uw verscheiden namelijk openbaar.
Regel dat lijstje! Vandaag nog! Vertel aan een vertrouwenspersoon waar uw digitale nalatenschap te vinden is. Nu!
Dat zeg ik, onbescheiden als ik ben als het aankomt op verstand van notariële zaken, toch stoer, charmant en ook heel aardig? En motiverend.
Mr. R. Jacobs
Zaannotarissen