De pseudo-eindheffing: alles wat je moet weten (en wat je nu al kunt doen)

Wat is de pseudo-eindheffing precies?

De pseudo-eindheffing is een extra werkgeversheffing als jij een leaseauto met uitstoot (benzine, diesel of hybride) aan een werknemer ter beschikking stelt en die auto ook gebruikt mag worden voor privé en/of woon-werkverkeer.

Belangrijk om te weten:

• De heffing komt bovenop de bestaande fiscale regels, zoals de bijtelling voor de werknemer.

• Je betaalt de heffing via de loonheffingen en je mag die niet doorberekenen aan je werknemer.

• Volledig emissievrije auto’s vallen hier niet onder.

Voor wie geldt dit (en voor wie niet)?

De heffing is bedoeld voor werkgevers die auto’s ter beschikking stellen aan medewerkers. Denk aan veel MKB-bedrijven met een BV-structuur en personeel.

Ben je IB-ondernemer (bijvoorbeeld zzp’er/eenmanszaak zonder loonheffingen als werkgever)? Dan geldt dit in principe niet voor je. Twijfel je? Dan is het slim om dit even te laten toetsen, zodat je niet op aannames stuurt.

Wanneer ga je betalen — en hoe zit het met de overgangsregeling?

• Vanaf 1 januari 2027 geldt de heffing voor nieuwe terbeschikkingstellingen.

• Voor auto’s die je vóór 1 januari 2027 al ter beschikking hebt gesteld, is er een overgangsregeling: dan betaal je pas vanaf 17 september 2030.

Dat betekent: het gaat niet alleen om welke auto je rijdt, maar ook om timing en hoe je het inricht.

Wat kost het? (simpel rekenvoorbeeld)

De pseudo-eindheffing is 12% per jaar van de catalogusprijs (auto’s tot en met

25 jaar oud).

Voorbeeld: een auto met een catalogusprijs van €50.000 betekent €6.000 extra per jaar. En ja: dat tikt aan als je meerdere auto’s in je vloot hebt.

Wanneer loop je risico? Dit zijn de valkuilen

Een paar punten die we vaak moeten rechtzetten:

• Woon-werkverkeer telt mee als privégebruik voor deze heffing.

• Het is een werkgeversheffing: jij draagt ’m af, niet je medewerker.

• De maatregel raakt ook hybrides (dus ook plug-in varianten), omdat het gaat om auto’s met CO2-uitstoot.

In 5 stappen grip krijgen en kosten beperken

Het begint (allemaal) met inzicht. Dit is een praktische aanpak die voor de meeste MKB-wagenparken werkt:

1. Maak een overzicht: welke auto’s (incl. hybrides) lopen door tot na 1 januari 2027?

2. Check de terbeschikkingstelling: wanneer start een auto/contract precies — en wat is nieuw in 2027?

3. Reken scenario’s door: wat kost 12% per auto per jaar versus alternatieven (EV, poolauto, mobiliteitsbudget)?

4. Maak keuzes in je beleid: wie krijgt welke auto, met welke afspraken over privé/woon-werk?

5. Leg het vast en communiceer: zodat HR, finance en leasebeheer hetzelfde beeld hebben (en je administratie klopt).

Ons standpunt (en waarom dit juist nu aandacht verdient)

Wij vinden deze heffing eerlijk gezegd absurd: het voelt als een boete bovenop bestaande regels, met veel extra gedoe in de administratie. Tegelijk verwachten we dat dit bij MKB’ers ook een averechts effect kan hebben: niet iedereen kan even versneld elektrificeren door levertijden, laadmogelijkheden of budgetten.

Als jouw mobiliteitspartner kijken we daarom niet alleen naar wat moet, maar naar wat past: een plan waarmee je kosten beheerst, keuzes uitlegbaar zijn en je niet achteraf schrikt van een naheffing.

Samen voorkomen we verrassingen in 2027

Wil je weten wat dit concreet betekent voor jouw wagenpark? Neem contact op met ProMobility. Dan rekenen we het samen door en krijg je een praktisch advies: wat kun je laten zoals het is, en waar loont aanpassen.