COLUMN
Het jawoord
Het huwelijk is toch wel een bijzonder instituut. Twee mensen beloven elkaar getrouw alle rechten en plichten die de wet stelt aan de huwelijkse staat te vervullen. Gesymboliseerd met een ring, of een tattoo, en bekrachtigd met een handtekening. Zo. Klaar. Nu eerst de foto's en dan het feest! Wat ik hier beschrijf is echter niet een huwelijk, het is een bruiloft. Gemiddeld, en een tikkie traditioneel, maar that's me. Pure praktijkervaring.
Als we naar de theoretische kanten kijken, en daar leer ik al mijn hele werkende leven over door, vraag ik me wel eens af of mensen wel weten waar ze aan beginnen. Waar ze zo volmondig en overtuigd 'Ja, ik wil' tegen zeggen. Want er zijn nogal wat rechten en plichten die de wet aan de huwelijkse staat verbindt... En dat gaat een stuk verder dan goede afspraken maken over taakverdeling, vrijheden en, euhm, vleselijke omgang.
Ik ga deze keer niet teruggrijpen naar vroeger. Tot de dood ons scheidt, is niet meer van deze tijd. Allang al niet meer. Eén op de drie huwelijken eindigt in een scheiding. Maar, en dan komt de optimist in mij weer naar boven, twee van de drie houden dus stand. Een opsteker voor alle kersverse bruidsparen. Voor hen is dit stukje bedoeld.
Want vanaf het moment dat de handtekening is gezet, deel je meer dan een achternaam (en zelfs dat is tegenwoordig optioneel). Vaak is er al een gezamenlijk huishouden en ziet de fiscus al partners voordat het een echtpaar wordt. Er is misschien een en/of rekening, voor de boodschappen en vaste lasten. Sinds 2018 trouw je in Nederland standaard in beperkte gemeenschap van goederen. Dat betekent dat alleen tijdens het huwelijk opgebouwde vermogens en schulden gezamenlijk zijn. Erfenissen, schenkingen, maar ook schulden van vóór de handtekening onder de trouwakte blijven van jou. Al nagedacht over hoe jouw aanstaande daarbij kan komen - als het lot daarom vraagt?
We verplichten ons om elkaar bij te staan. In goede en in slechte tijden. Een zorg die eenvoudigweg niet te overzien of te voorspellen is. Niet te veel aan denken, mee dealen als het zover is.
Daarnaast verplichten we ons elkaar te onderhouden. Zolang er genoeg is, zal dat geen probleem zijn, maar hou ook af en toe een financieel evaluatiegesprek. Hoe staan we ervoor, hoeveel hebben we gespaard en wat doen de crypto’s of het goud? Ook, of misschien júist, als dat niet zo rooskleurig is. Weet jij precies hoe de vlag er aan beide kanten bij hangt?
Wij verbinden ons aan elkaar voor het verrichten van rechtshandelingen. Kortom, wij kunnen geen overeenkomst aangaan zonder toestemming van de ander. We kunnen het huis niet verkopen, geen grote donatie doen of een lening aangaan. Ook het openen van een bankrekening wordt lastig zonder handtekening van de eega. Beslissingen ten aanzien van kinderen, zorgplannen, maar ook bijvoorbeeld euthanasie of orgaandonatie (al is het maar emotioneel) zijn niet meer keuzes van jou alleen. Want je bent getrouwd.
In dit stukje schuilt weinig romantiek. Sorry daarvoor. Lees het door, hou het in gedachten en geniet van jullie mooiste dag.
Mr. R. Jacobs
Zaannotarissen